|
Men
vraagt me wel eens waarom ik in de politiek ben gestapt. Ik heb een leuke job,
een fijne vriendin, gezellige vrienden, tijdrovende hobby’s en een hechte
familie. Waarom hou je je dan bezig met de gemeentepolitiek?
Omdat ik meer Deinze uitadem, dan veel anderen proberen in te ademen. Het is
denk ik - in alle bescheidenheid - mijn grootste sterkte. Ik ben de afgelopen
jaren vergroeid met die stad, met de deelgemeente Petegem-aan-de-Leie
eigenlijk. Excuseer me voor een aantal accidents-de-parcours: ik heb in Gent
gestudeerd, mijn werk is in Merelbeke, mijn schoonouders wonen in Gavere en ik
ben wel eens buiten Deinze op vakantie geweest.
Mijn
leven in ‘Bolle’-tjes:
-
3 juli 1978. De nieuwe Wet op de Arbeidsovereenkomst wordt van kracht en in
Nederland hangen de vlaggen nog halfstok na de verloren WK-finale tegen
thuisland Argentinië. In het ziekenhuis van Deinze krijgen slager Yvan en zijn
vrouw Rosette een zoontje. Ze vinden me zo geweldig (of zien meteen dat er werk
aan de winkel is) dat het bij eentje zal blijven.
-
Ik krijg mijn eerste kamertje boven de slagerij in de Centrumlaan. We zullen er
tot de zomer van 1998 blijven wonen. Het zwembad ‘Palaestra’ is vlakbij, ik kan
op zaterdag te voet om snoep bij ‘Nonkel Frans’ op de markt en mijn school en
het voetbalplein liggen op fiets- en wandelafstand. Ik kan niet klagen. ‘Nooit
zal ik weggaan uit Deinze’, zweer ik tegen mijn vrienden. In 1998 verhuizen we
naar de Nieuwgoedlaan. In 2005 trek ik samen met Ann – we trouwen in het
voorjaar van 2007 – in ons eigen huis in de Stijn Streuvelslaan. De markt, het
zwembad, het voetbalplein en de scholen zijn nog steeds vlakbij.
-
Het mag gezegd: ik heb een fijne schooltijd gehad. Het kleuterklasje volg ik in
de afdeling van de Zusters Maricolen op de Kortrijksesteenweg. Het schooltje –
juffrouw Trui en juffrouw Annie leren me tekenen en knutselen - is beter bekend
als het ‘Tielts Routje’. Na de kleuterklas ga ik naar de grote school.
Alhoewel, het Sint-Hendrikscollege in Petegem staat vooral geboekstaafd als “’t
Klein College”. Mijn middelbare school werk ik af in het Vrij Handelsinstituut
in Deinze, ik volg er met succes de richting Boekhouden-Informatica. Nadien leg
ik me vooral op dat laatste toe en studeer ik Toegepaste Informatica aan de
Hogeschool Gent.
-
Computers en software worden een passie. Ik stort me in september 1999 voor het
eerst op de professionele markt. Intussen werk ik vijf jaar in dienst van de
firma Ordina Belgium. Mijn persoonlijke hoogvlieger? Een zelfgeschreven
softwarepakket om het puntensysteem bij wielerwedstrijden op de piste
makkelijker op te volgen. Was de Zesdaagse van Gent enkele jaren geleden nog
een onbegrijpelijke warboel, nu kan zelfs de grootste koersanalfabeet het
wedstrijdverloop perfect volgen.
-
Natuurlijk is er ook een leven naast het computerscherm. Ik ben een
voetbalfreak. Op mijn zesde speel ik al voor Sparta Petegem en ik sta in de
basis tot ik zeventien ben. Daarna blijf ik nog vier jaar aangesloten bij de
club als scheidsrechter. Sparta blijft mijn ploeg, al beperkt het zich nu tot
de zijlijn en de kantine. Maar ik sta nog wel op het veld. Ik ben voorzitter én
gelegenheidsspeler bij F.C. Leiejongens, één van de sterkhouders in de
competitie van het Vrij Voetbalverbond Deinze. Op zondagvoormiddag kom ik uit
voor de ‘Crazy Boys’, de ploeg van het café dat ik wel eens frequenteer.
Tijdens de week sta ik vooral op het minivoetbalveld. Ik ben secretaris en
speler van ‘LFC Electro-Line’. Professioneel voetbal is mijn passie. Mijn hart
klopt voor Club Brugge en voor F.C. Barcelona. Een wedstrijd uit de Champions
League met een pintje en mijn avond kan niet stuk.
-
Naast het voetbal, heb ik natuurlijk nog andere bezigheden. Ik ben jarenlang
lid van de judoclub in Deinze en durf wel eens een paar kilometer te fietsen
met de wielertoeristen. Tijdens mijn studies richt ik samen met een aantal
vrienden de Deinse studentenclub Delta op. Ze overhalen me ook om deel te nemen
aan de verkiezing van Prins Canteclaer. Tot ieders en vooral mijn eigen
verbazing zit ik enkele weken later naast Prinses Canteclaer op de laatste
wagen in de stoet.
-
De eerste politieke kriebels krijg ik in 2000. Op vraag van Marc De Buck neem
ik mijn verantwoordelijkheid op en aanvaard ik een plaats op de lijst van VLD
Deinze. De gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2000 zijn een verdeeld succes.
Ik haal een mooi resultaat van 398 voorkeursstemmen. Niet slecht voor een
nieuwkomer van 22 jaar, maar ik grijp net naast een mandaat. Omdat ik geen
opgever ben, blijf ik vanaf dan onafgebroken lid van het VLD-bestuur.
-
Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 bekom ik 505 voorkeurstemmen, dit is
een stijging van 107 stemmen bij de vorige verkiezingen. Maar ook deze
keer is dit niet genoeg om rechtstreeks verkozen te worden in de gemeenteraad,
maar door dit mooie resultaat wordt ik door de partij vergedragen voor een OCMW
mandaat. En op 2 januari 2007 word ik dan door de vernieuwde gemeenteraad
verkozen als OCMW mandataris. Samen met mijn collega's Rita Van Neste en Yannic
Demeyer vormen wij samen een 3-koppige fractie binnen de OCMW-raad van Deinze
die 11 leden telt. Eindelijk kan het echte politieke werk voor mij
beginnen.
Tom.
|
